Hollandse Nieuwe !

Ik was dus met Axel aan het wandelen in de Carnisse Grienden, een mooi natuurgebied vlakbij IKEA Barendrecht, dat ik vond door gewoon op Google Maps eens te zien wat er voor groens in de buurt was daar om Axel eventjes uit te laten. Had er geen spijt van..het was er prachtig..mooi groen en netjes aangelegd..we waren al halverwege het langste wandelpad van 2½ kilometer toen we eventjes een korte pauze namen op een bankje, het waaide wel enorm hard, maar het was toch nog wel aardig warm..dus ik mocht niet vergeten Axel steeds genoeg te laten drinken hè. En ik lustte zelf ook wel wat hehe. We hadden vanaf ons bankje uitzicht op..

..nou ja..wát eigenlijk..veel groen dus hè..en daar liep ook een slootje. Algauw gingen we weer verder langs de wilgen..waarvan de knotten de meest grillige vormen hadden..

..in sommige groeide het fluitekruid zelfs..die had zich lekker hoog en droog daar uitgezaaid..

We kregen algauw na onze rust een splitsing..de blauwe (kortere) route ging landinwaarts..dit was ook een zogenoemd DOEPAD voor kinderen (maar ook voor volwassenen heel leerzaam hoor!), daar had ik al diverse bordjes van zien staan.

Maar wij volgden de groene paaltjes..dat ging eerst nog een stukje langer langs het water..

..maar toen ook wat meer richting vasteland..alleen..

..daar moesten we dan wel eerst nog even deze brug over een grote kreek voor passeren..Axel had het er niet zo op..en ik vond het zo zonder leuning aan één kant ook wel wat engig..hij was hoger dan ie hier op de foto leek..en dan met een bange hond..! Maar we moesten dus wel..en Axel begon er moedig (of eigenlijk: met de moed der wanhoop hehe)aan..

..en toen zag ik dat er net over het midden ook nog flinke gaten in één van de planken zaten..gaten waar gemakkelijk een hondenvoetje in kon verdwijnen..oei oei..

..éérst die hond dus maar veilig erover geloodst vóór ik nog snel een fotootje van het water nam hehe..

Ik was blij dat we die brug heelhuids en droog overgekomen waren hoor..

..we liepen daarna op een smal pad tussen twee waters in, heel mooi, maar toen moest, wat Axel betreft, het engste nog komen..

..een plankieren pad..of 'knuppelpad' zoals jullie dat noemen volgens mij..

Dit keer gelukkig óver de planken (die er trouwens ook nog goed uitzagen) een soort van kippengaas, dus geen kans op er tussen schietende voetjes, maar Axel, die het na die brug toch al niet zo héél erg leuk meer vond hehe, ging heel even in de weigerstand. Na wat aanmoedigende en overredende woordjes van mij en een inspecterende en dan toch wel goedkeurende blik van hém sjokte ie heldhaftig achter mij aan..

..en ik? ik vond het eigenlijk echt wel heel erg leuk hoor..Axel was blij dat er een eind aan kwam, maar voor mij had het zo helemáál mogen zijn hehe!

Nu kwam het pad algauw weer samen met de andere wandelroutes..

.. en liep het langs een grote vijver met hierin allemaal meerpalen, waar ongetwijfeld soms de schuiten van de wilgensnijders aan afgemeerd zullen worden..

Als een soort van anticlimax eindigde dit paadje op een groot betonnen fietspad onderaan een dijk langs, met hierop wat schaapjes..

Gelukkig was het niet zo'n lang stuk..en was er aan de andere kant nog steeds uitzicht op het griendengebied en nóg een vijver en daarin zag ik ook nog dit houten staketsel in het water..

..van een richtingaanwijzer waar ik daarna langsliep begreep ik dat je daar naar vogels kan gaan kijken..maar ik vond dat ik Axel al genoeg over planken had laten schuifelen hehe, dus dat gingen we niet meer doen. Op een groot informatiebord dat er ook nog stond (bij de parkeerplaats hè..hier waren we nu alweer terug uitgekomen) zag ik weer die typische vorm die ik eerder op dat kaartje van Google Maps ook al gezien had..het bleek een grote berg met daarop een kunstwerk in de vorm van een bolle spiegel, waarin je de omgeving kan zien weerspiegelen, volgens Wiki is de heuvel deels onstaan door de grond die uit de nabijgelegen waterbuffer, de Gaatkensplas, gegraven werd en wordt daarom vaak de Gaatkensbult genoemd, maar officiëel heet ie de Jan Gerritseheuvel. Het kunstwerk heet 'Sky, Moon, Mirror, Environment' en is ontworpen door planoloog Arno van der Mark en in 2006 daar neergezet..ik liep heel eventjes in de richting, langs het kleine haventje..

..en van hiervandaan zag je dus de lucht weerspiegelen in die kunstige bol..het had wel wat hè..

Maar Axel had het echt wel zo'n beetje gehad nu..en na nog een blik op het gemaal híér, het Breemangemaal..

..keerden we snel terug naar de auto op het parkeerterrein..

..het was mooi geweest! En zéker iets om te onthouden en er nog eens terug te gaan voor een lekker wandelingetje..misschien die bult ook nog weleens een keertje!

GROETJESSS!!!