31-08-10

Voltooid Verleden Tijd..

winderig ommetje 016.JPGWe krijgen ze hier in Nederland de laatste tijd behoorlijk voor de kiezen...de BN-ers die het tijdelijke voor het eeuwige hebben verruild. Gelukkig allemaal op gezegende tot zeer gezegende leeftijd, want van mensen die veel te jong uit moeten stappen is de schrik groter en word ik meestal wel wat verdrietiger. Maar die mensen...die waren  tijdens je hele leven zo ergens op de achtergrond aanwezig..en je kon er fan van zijn of niet, maar je werd er zo af en toe toch altijd mee geconfronteerd doordat ze nu eenmaal bekende Nederlanders waren en dus geregeld op tv of in de bladen of zo voorbij kwamen. Zo'n beetje van die vaste waarden dus...maar die hebben dus ook niet het eeuwige leven hè. Ik kom natuurlijk nu ook op een leeftijd waarop me er steeds meer zullen gaan ontvallen.

conny stuart1.jpgBegin vorige week stond in de krant dat Conny Stuart overleden was...ik denk dat het kaarsje gewoon uitging, want zij zou 4 september 97 jaar geworden zijn, een zéér gezegende leeftijd dus. Ach Conny Stuart...dat brengt jeugdherinneringen naar boven. Want wij hielden thuis wel heel veel van cabaret en cabareteske voorstellingen en Conny Stuart zong mee in de shows van Wim Sonneveld en later Frans Halsema en Gerard Cox. Voor zulke shows gingen we zitten hoor, met z'n allen voor de tv op zaterdagavond! Zij had zo'n typische stem, ideaal voor Franse chançons ook...conny stuart2.jpgdaar begon ze haar carrière mee, met zingen. Tot op hoge leeftijd zong ze nog..in de musicals van Annie M.G. Schmidt, met wie ze een warme vriendschapsband onderhield, schitterde zij, tot in de jaren '80..toen vond ze het genoeg.
Een opvallende verschijning vond ik haar altijd..niet echt knap, maar een echte karakterkop..en met die stem die zo'n klein beetje bekakt kon klinken, maar waar ze de spontaanste en grappigste dingen mee zei hahahaha met zo'n twinkel in die ogen haha! Een grand dame van de Nederlandse toneel- en amusementswereld vond ik haar.

anton geesink 1964.jpgLetterlijk een hele grote was Anton Geesink, ook zíjn overlijdensadvertentie schokte me een beetje vorige week vrijdag. Hij werd net zo oud als mijn moeder...76, nog niet zo heel oud vind ik. Een kort ziekbed velde de reus..want een flinke vent wás het ( toen ie wereldkampioen werd in '61 was ie 1.98m lang en 120 kilo zwaar). Ik kom uit een familie waar altijd gejudood werd en wordt, dus dan ken je die naam wel, maar ik denk dat ie bij héél veel Nederlanders wel een belletje laat rinkelen. Al sinds hij in 1961 wereldkampioen werd...en vooral omdat hij in 1964 in Tokyo het Olympische goud pakte, want dat was wel heel speciaal, die prestatie. De judosport was toen voor het eerst op de Olympische spelen toegelaten als demonstratiesport en tot afgrijzen van het thuispubliek ( dat zelfs in tranen zat, zo willen de verhalen)  versloeg Geesink de torenhoge Japanse favoriet..en erger nog, het was een verpletterende overwinning: hij had hem met een enorme zwaai van de mat geworpen! anton geesink.jpgCoach en begeleiders kwamen dolenthousiast de mat oprennen, maar Geesink stuurde ze terug, liep naar zijn tegenstander, die compleet verslagen nog naast de mat lag, hielp hem overeind en begeleidde hem naar zijn plaats op de mat...ging er tegenover zitten en besloot de wedstrijd zoals het hoort, met een respectvolle buiging naar elkaar. Vanaf dat moment sloot heel Japan Geesink in het hart en kon hij daarginder in het Land van de Rijzende Zon geen kwaad meer doen en werd er bij latere bezoeken altijd met veel egards behandeld.
Op latere leeftijd werd Geesink op persoonlijke titel lid van het I.O.C. ( intern. olymp. comm.)..hij zorgde er o.a. voor dat tijdens wedstrijden de judoka's in een verschillende kleur pak strijden om het plaatje voor het publiek duidelijker te maken. Maar ook streek hij vaak tegen de haren in met zijn eigenwijze manier van doen...en door zijn mede-committéeleden tot vervelends toe om de oren te slaan met redevoeringen over de statuten en reglementen waar men zich aan te houden had. Hij dacht dat men hem wel weg wilde hebben, maar was vast van plan de volle termijn, tot aan zijn 80e, uit te zitten..het heeft niet zo mogen zijn.

appie baantjer.jpgGisteren overviel me dan de aankondiging in de krant dat ook Appie Baantjer, op de leeftijd van bijna 87 ( hij zou 16 september jarig geweest zijn), zijn laatste adem uitgeblazen had...aaach, dat vond ik echt wel sneu. Bij z'n 85e verjaardag las ik nog, dat hij in een interview gezegd had:  'ik hoop er nog zeker 10 jaar bij te krijgen, want ik heb het nog veel te druk om al dood te gaan'...tja, we kunnen het helaas niet zelf bepalen hè. Begin dit jaar werd er een agressieve vorm van slokdarmkanker bij hem geconstateerd en die heeft niet zo lang nodig gehad om goeie ouwe Appie op de knieën te krijgen.
boek baantjer.jpgMaar tjonge...die man laat een behoorlijk oeuvre na... 70 De Cock-boeken...niet ieder z'n ding, maar van een heleboel mensen wereldwijd dus wél, want die reeks was toch wel érg succesvol! baantjer.jpg
En natuurlijk is er de op de boeken gebaseerde televisieserie met Piet Römer als een geweldige inspecteur De Cock en Victor Reinier als zijn rechterhand Vledder.
Ook héél succesvol mag ik wel zeggen hè! haha!

Ik heb Appie Baantjer zelf nog weleens de hand geschud...bij een signeersessie van één van z'n DeCockboeken in het kleine winkelcentrum hier vlakbij...het was de dag voor moederdag en ik zocht nog een leuk kadootje voor m'n moeder...en daar zat Appie! Natuurlijk liet ik hem het boek aan mijn moeder opdragen, zodat ik haar dat kado kon doen. En we hadden een hartstikke leuk gesprekje over hoe men z'n moeder aanspreekt, dat het vroeger gewoon 'moeder' was en dat het later 'mam' of 'ma' werd en dat dat soort dingen typisch door de tijdsgeest ingegeven worden...ja ja, hij nam er de tijd voor hoor, voor elke persoon die een boek van hem kwam kopen...en er stond echt wel een rijtje! Enorm vriendelijke man, ik kan niet anders zeggen. Gelukkig kunnen de liefhebbers nog van zijn boeken genieten...en de series zullen vast nog grijzer herhaald gaan worden haha. Is wel mooi als mensen zulke dingen nalaten wanneer ze uitstappen...zo kunnen we ook nog steeds genieten van de stem van Conny Stuart...zoals dit liedje over een beetje heimwee naar Den Haag...(aanklikken! hoop tenminste dat het werkt!)winderig ommetje 023.JPG

Wat voor weer zou het zijn in ... vandaag? Het blijft de vraag hè, met dit wisselvallige weer! Maar hier ziet het er al wat beter uit dan gisteren, toen die zon die er 'smorgens nog was, smiddags door een paar stevige buien behoorlijk verwaterde...ik was kletsnat toen ik terugkwam met Axel van ons rondje! Die buienradars zijn ook al niet te vertrouwen! hahahaha! Gelukkig had vriendlief meer geluk...die kwam droog thuis op de motor..maar had daarvoor wel eerst even ook een flinke bui af moeten wachten!

Aaach..we zullen wel zien hè...na al die overlijdensaankondigingen in de krant van de laatste tijd, ben ik al blij dat ik er nog van kán genieten, wát voor weer het ook is! hahahaha!

GROETJESSSS!!!

dinsdag roos.jpg

11:31 Gepost door mizzD | Commentaren (15)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende